ปีมะโรง






  พระพุทธสิหิงค์ วัดพระสิงห์ ตั้งอยู่ที่ ถ. สามล้าน อ. เมือง จ. เชียงใหม่
พระพุทธสิหิงค์เป็นพระพุทธรูปสำคัญคู่บ้านคู่เมือง ในตำนานสิหิงคนิทาน และพงศาวดารโยนก เล่าประวัติว่า หลังจากที่พระพุทธเจ้าเสด็จปรินิพพานไป ๗๐๐ ปี พระเจ้าสีหลและกษัตริย์องค์อื่นใคร่ทอดพระเนตรรูปของพระพุทธเจ้า มีแต่พระยานาคที่เคยเห็นพระองค์ จึงแปลงรูปเนรมิตตนเป็นรูปพระพุทธเจ้า พระเจ้าสีหลได้กระทำการบูชา ๗ วัน ๗ คืน และให้ช่างถ่ายแบบพระพุทธรูปไว้
  ต่อม่พระร่วงแห่งสุโขทัยได้ยินกิตติศัพท์ของพระพุทธสิหิงค์ ใคร่จะได้บูชาจึงบอกกับพระเจ้าสิริธรรมแห่งเมืองนครศรีธรรมราช พระเจ้าสิริธรรมได้ส่งทูตไปขอจากลังกาอัญเชิญไปให้พระเจ้าสุโขทัย ต่อมาพระพุทธสิหิงค์ถูกอัญเชิงไปยังเมืองสำคัญจนกระทั่งราวปี พ.ศ. ๑๙๘๓ เจ้ามหาพรหมได้อัญเชิญพระพุทธสิหิงค์จากกำแพงเพชรมาถวายพญาแสนเมืองมาแห่งเชียงใหม่ เดิมพญาแสนเมืองมาจะให้อัญเชิญไปประดิษฐานที่วัดบุปผาราม แต่เมื่อรถที่อัญเชิญมาถึงหน้าวัดลีเชียงพระ (ชื่อเดิมวัดพระสิงห์) รถเกิดติดขัดไม่สามารถชักลากไปได้ จึงให้ประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์ไว้ที่วัดนี้ ในปี พ.ศ. ๒๐๖๓ พระเมืองแก้วได้สร้าง วิหารลายคำ เพื่อประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์ ภายในวิหารมีภาพจิตรกรรมสมัยรัชกาลที่ ๕ เรื่องสังข์ทอง ฝีมือช่างล้านนา และเรื่องสุวรรณชาดก ฝีมือช่างภาคกลาง
  ในช่วงสงกรานต์ของทุกปี มีการอัญเชิญพระพุทธสิหิงค์ประดิษฐานบนบุษบก แห่แหนรอบเมืองให้ประชาชนได้สรงน้ำสักการะ
  คนชุพระธาตุพระสิงห์ มีคำทำนายว่า เป็นคนพูดจาดีที่เรียกว่าปากหวาน มักเป็นที่พึงพอใจของคนทั่วไป รู้หลักนักปราชญ์ เป็นคนใจแข็งไม่ค่อยเชื่อหรือยอมใครโดยง่าย เป็นคนใจบุญ ทำงานดีทุกอย่าง แต่เอาดีทางฝีมือไม่ได้ เป็นหญิงมักมีเสน่ห์ปลายจวัก เป็นคนมีอำนาจวาสนา มีมิตรสหายมาก เจ้าสำราญไม่ค่อยหงอยเหงา เมื่อเล็กมักพลัดพรากจากที่อยู่ กลางคนจึงจะมีความสุขสมบูรณ์

คำบูชาพระพุทธสิหิงค์
อิติปะวะระสิหิงโต อุตตะมะยะโสปิ เตโซ
ยัตถะ กัตถะ จิตโตโส สักกาโร อุปาโท สะกาละพุทธะ
สาสะธัง โชตะยันโตวะ ทีโป สุระนะเรหิ มะหิโต ธะระมาโนยะ พุทโธติ
 

Takola Travelling Co., Ltd